Pracuję w nurcie psychodynamicznym, który zakłada, że to, co przeżywamy dziś, ma swoje źródła w wcześniejszych doświadczeniach, szczególnie tych związanych z relacjami.
Często nosimy w sobie utrwalone sposoby reagowania, przeżywania i budowania więzi, które kiedyś były potrzebne, a dziś mogą przynosić trudność lub poczucie utknięcia.
W terapii nie chodzi tylko o to, żeby „poczuć się lepiej”. Chodzi o to, żeby lepiej rozumieć siebie, swoje emocje, potrzeby, reakcje.
To proces stopniowego odkrywania tego, co było niewidoczne, nienazwane albo trudne do uchwycenia.

Koncentruję się na tym, co w człowieku najbardziej podstawowe, a jednocześnie najczęściej pozostaje poza bezpośrednią świadomością, na wewnętrznych strukturach, które organizują sposób przeżywania siebie, relacji i świata.
Moje podejście opiera się na przekonaniu, że objawy, z którymi zgłasza się pacjent, nie są przypadkowe. Stanowią one wyraz głębszych procesów psychicznych, często zakorzenionych w wczesnych doświadczeniach relacyjnych oraz utrwalonych wzorcach funkcjonowania.
Dlatego w pracy terapeutycznej nie skupiam się wyłącznie na redukcji objawów, lecz na zrozumieniu ich znaczenia oraz funkcji, jaką pełnią w życiu danej osoby.

W swojej pracy tworzę bezpieczną przestrzeń do przyglądania się relacjom, emocjom i powtarzającym się schematom, które wpływają na jakość życia i związków.

Towarzyszę osobom w kryzysach, trudnościach w komunikacji, problemach w sferze intymności i seksualności oraz w momentach życiowych zmian. W pracy z parami łączę perspektywę relacyjną i seksuologiczną, pomagając zrozumieć zarówno dynamikę związku, jak i indywidualne potrzeby partnerów.